امروز ذرست بعد از۱۶ ماه ۷ روز دوباره خدمت رسیدم برای عرض ادب. از این مدت ۱۴ ماه در ایران به ترتیب بیمارستان ساسان و بقیه الله و۲ ماه و۷روزهم در منزل در جوار خانواده گرامی طی طریق شد.
حرف زیاد دارم ولی آلان حال نوشتن ندارم . چون توی این حکایت زندگی خودم موندم.
....اما درون سینه من
حتی هنوز اگر دلی می طپد ولی
در طول سالیان که چه بر من رفت
با این دل شکسته،
آرام نانشسته دمی
سر کرده ام به صبوری...
خوکرده ام به حسرت دوری...
.............والله اعلم بحقایق الامور.