| تبليغات | X |
بنام فروزنده ماه و ناهید و مهر!!!
هرجا كه هستم و هرچه كه مي كنم، تنها به تو مي انديشم. تويي كه سرچشمه تمام عدالت ها و آرامشي.
بي تو آسمان پرستاره و زيبا هم درنظرم، تنگ و تاريك است. وقتي كه تو نيستي، فرياد هم بي صداست.
بي تو، زيبا هم زشت است و عشق بي تو، پست است و بي ارزش.
بي حضورت همه چيز پوچ است و بي مفهوم. چگونه مي توان زيست، آن هم بدون معشوق؟ معشوقي كه نبودنش آتشي است برپيكر عاجز عاشق. انديشيدن به تو، آغاز با تو بودن است و دعا براي آمدنت،شروع هميشه با تو بودن.
پس من به تو مي انديشم و تا هميشه برايت دعا و درود مي فرستم،
شايد اين دم خسته و ناپاك، با دم مسيحايي ات اميدوارگردد و در ركاب تو خوب بي رقيب باقي بماند. تو خالق اين دل هاي شيدايي و ما همگي مخلوق عشق توييم.چگونه مخلوق بدون خالق خويش توان ماندن خواهد داشت؟ چگونه ...
و اما ســلام.
